- Bepalen van model en afmeting.
Iedere variatie is mogelijk. Ook meerdere vijvers bijvoorbeeld met
elkaar verbonden door buizen of kleine kanalen kunnen. Deze
bouwmethode kan probleemloos worden gebouwd.
- De voorbereiding van de
ondergrond voor de bekleding met polyesterhars en glasmatten.
Er bestaan 5 methodes
Voor de voorbereiding
respectievelijk onderbouw zijn er die al reeds vele jaren hun
kwaliteit hebben bewezen. Voor de goede orde tonen we ze u alle vijf.
In dit stadium dient u te beslissen of u verticale, licht hellende of
sterk hellende wanden wenst. Voor verticale wanden raad ik u aan
bouwstenen te gebruiken Voor licht hellende wanden adviseer ik u de
spanplatenmethode en beton voor ronde vijvers. Ook kan men een
bestaande vijver vervaardigt uit beton perfect bekleden met
polystyreen. Kiest u voor wanden men hellingshoek van 45°, al
naargelang de glooiingsgraad van de bodem, kan gipsjute of
bitumenpapier worden gebruikt. De ondergrond moet steeds stevig, droog
en compact zijn. De ondergrond moet zo zijn dan bijvoorbeeld de
vloeibare hars niet opgezogen wordt of wegsijpelt voor deze hard is.
- De gips-jute-methode
De wanden van de grond worden met de schop geëffend. Dan knipt men
het juteweefsel in handig verwerkbare stukken ter grote van 0,5-1
m2. In een emmer wordt nu gips en water aangemaakt tot een dunne
brij. Daarin drenkt men de jute en vervolgens bedekt men de grond
ermee. Op de scheidingslijnen legt men de stukken minstens 5 cm of
meer over elkaar heen Met de handen of met een truweel wordt het
geheel glad gestreken. Na een dag kan men met de bekleding met
polyester en glasmat beginnen.
- De methode met muurstenen
Allereerst wordt er op de bodem beton gestort. Bij kleine vijvers is
een dikte van 5 cm voldoende, bij grote vijvers is dat 8 of 10 cm,
en steeds met een bouwstaalmat de bodem versterken. Vervolgens
worden de wanden gemetseld. Bij kleine vijvers is een wand van 12 cm
voldoende bij een grotere vijver is een wanddikte van 24 cm
aangewezen.. Nadien worden de wanden bezet en de scherpe hoeken
afgerond, met aan radius van 2 cm of de ronding van een bierflesje.
Na voldoende te zijn uitgehard, na ongeveer 28 dagen, kan de
polyester er opgezet worden.
- De methode met bitumenpapier
Men legt het papier tot ongeveer 20-30 cm over de rand van de vijver
heen en zet het vast met stenen. De randen worden met Tesacrêpe of
Tesafilm afgeplakt. Om bij rondingen kreuken te vermijden, dient men
daar kleinere papierstroken aan te brengen. Het is aan te bevelen om
eerst de zijwanden en slechts een klein stuk van de bodem te
bedekken. Dit oppervlak wordt eerst met polyester + glasmat bekleed.
De bodem wordt als laatste behandeld.
- De spaanplaatmethode
De wanden geven we wegens de tegendruk van de grond een hellingshoek
van ongeveer 15°. Er worden fenolharsgeharde spaanplaten gebruikt,
die bestand zijn tegen verrotting. Onder de scheidingslijnen legt
men een plank die men vastspijkert. De latere bekleding met glasmat
en polyesterhars houdt het geheel bij elkaar.
- De methode met cementmortel
Vroeger bouwde men tuinvijvers alleen uit beton, met als gevolg veel
scheuren in het beton.Ook de verf hield het meestal niet lang uit of
bleef niet op het beton. Door de bekleding met polyester en glasmat
(ook naderhand nog uitvoerbaar) is een dergelijke vijver voor een
tiental jaren waterdicht. Polyesterhars is weerbestendig. De
glasmatten die erin verwerkt worden, geven zo'n grote versterking,
dat bij het ontstaan van scheuren in de betonnen ondergrond de
vijver niet gaat lekken. Zoals bij de methode met moorstenen kan ook
hier pas na 28 dagen uitharden van de mortel, de bekleding uit
polyester en glasmat aangebracht worden.
Welke van deze methodes is de
beste ?
Alle 5 bouwmethodes zijn goed
en uitvoerbaar. Zelf na 25 jaar zal deze vijver nog goed en sterk
zijn. De methode met asfaltpapier is goedkoop, maar meer voor kleine
vijvers geschikt( niet te diepe vijvers). Daarna is de gipsjute
methode interessant in prijs, maar ook meer voor kleine en niet te
diepe vijvers bestemt. Hij die goed met hout kan werken kan deze
methode goed benutten, maar zal op de prijs misschien afknappen, zeker
als het om een grote en diepe vijver gaat.
Cement en zand zijn tot heden
de meest gebruikte methode. Het is in prijs niet duur, ontzettend
stevig (de noemer van een bak in een bak, is geen fabel) en kan in
alle modellen worden gemaakt. Dit zowel in grootte als diepte.
Polyester kan goed gereinigd
worden met zoutzuur en dit met twee delen water verdunt. Deze methode
kan gebruikt worden als een vijver al enkele jaren bestaat, en aan een
poets- of opknapbeurt toe is. De polyestervijver zal eruit zien als
nieuw. De vijver nadien overvloedig spoelen Ook met een
hogedrukreiniger is een vijver weer netjes te krijgen
De bekleding met polyester.
De vijver moet schoon, droog
en zo glad mogelijk zijn. Een goede verwerkingtemperatuur is tussen de
15 en de 25°C.
Polyesterhars + glasmat kan
bij de 5 methoden telkens op dezelfde manier uitgevoerd worden.
A.1: Aanbrengen van de
grondlaag
- Bij stenen of cement is dat voorbeeld
G4 of hecht hars (afhankelijk van merk) en wordt door een borstel of
velroller aangebracht.
- Bij de andere methodes hoeft dat
niet.
A.2: Aanbrengen
polyesterlaag
Ongeveer 1-4 uur later kan je
beginnen met de polyester-glasvezel. De bekleding(polyester-glasvezel)
gebeurt binnen de 4 uur om hechtingsproblemen te vermijden.
B: De glasvezelmatten
De glasvezelmatten
worden doordrenkt met de hars. Ze vormen de bewapening van de
vloeibare polyesterhars. Voeg ook bij de hars de juiste hoeveelheid
verharder toe. Niet meer verharder gebruiken dan je op 20 à 30 minuten
kan verwerken.
- Indien je een rand hebt, begin je
hier mee. Breng met een borstel of roller een laag hars aan van 1m²
oppervlakte. Neem onmiddellijk een stuk glasmat en druk deze in het
natte oppervlak. Breng opnieuw hars aan met een borstel-roller. Zorg
dat alle luchtbellen er uit zijn en doe dit met de metalen
schijvenrol.
- Vervolgens bedekt men de zijvlakken.
Deze steeds laten uitharden (uitdrogen), om wegglijden van tweede en
derde laag te voorkomen.
- De bodem is het laatste en wordt nat
op nat bedekt. Dit wil zeggen dat het niet nodig is de volgende laag
pas na het uitdrogen van de vorige laag te plaatsen.
Deze werkwijze zal twee- tot driemaal
moeten herhaald worden. Het aantal lagen dat het meest wordt toegepast
zijn twee lagen, maar indien gewenst, is een derde laag geen
overbodige luxe. De lagen worden opeenvolgend aangebracht.
Deel 2: 
