 ls de vlier (Sambucus nigra) volop in bloei staat is misschien wel
het moment om eens een receptje uit te proberen. Men heeft de bloemen
zomaar voor het plukken, een fikse wandeling levert ons zeker een rijke
buit op, dit van mei tot juni.Nu even een woordje over de « roots » van onze vlier: hij is een erg sterke plant en toch symboliseert hij nederigheid, men vindt hem reeds eeuwenlang terug in de nabijheid van woningen. Hij wordt vereerd, maar ook verafschuwt. Dit laatste vooral omdat hij overal groeit en alle planten die in zijn nabijheid staan verdringt. Meestal brengt de plant echter geluk of verlichting. In vroeger tijden staken de dames een vliertakje op de hoed, zo bleven ze gevrijwaard van vliegen, elders plantten jonggehuwden in de nabijheid van hun woning een vlierstruik en hoopten zo op zéér veel huwelijksgeluk. Al degenen die hoopten een gezegende leeftijd te bereiken aten elke dag hun boterham met beleg op basis van vlier! In de middeleeuwen kregen onze overledenen een kruis van vlierhout gemaakt mee op hun laatste tocht, kwamen er botjes op het hout dan was men zeker dat de ziel een nieuw bestaan vond. Een oud gezegde over de vlier wil ik u zeker niet onthouden: « voor de vlier moet men zijn hoed afdoen ». Geen ijdele woorden, want deze struik was vroeger zowat de huisapotheek bij uitstek: de bloemen, de vruchten, de bladeren (niet eetbaar, enkel uitwendig te gebruiken), de schors, alles kan gebruikt worden en heden ten dage kunnen we ons ook nog met veel bestanddelen van de plant behelpen, denken we maar even aan vlierbessensiroop. De plant Er zijn vier vliersoorten in onze streken te vinden: 1) gewone vlier (Sambucus nigra) 2) gele vlier (Sambucus nigra “Aurea”) – zeer decoratief als sierheester met goudgeel blad 3) peterselievlier (Sambucus nigra “Laciniata”) – vlier met sterk ingesneden blad 4) trosvlier of bergvlier(Sambucus racemosa) – geeft rode bessen De bloemen van de eerste drie soorten komen in aanmerking voor ons aperitiefrecept. De tot 5 meter hoge plant is zowat overal terug te vinden, in de nabijheid van oude boerderijen, langs velden en wegeltjes, overal voelt de vlier zich thuis. De vlier kan zeer gemakkelijk verplant worden dit omdat hij snel wortels aanmaakt. Hij verwildert snel door het overbrengen van bessen (zaden) door vogels. De volwassen vlier is zéér sterk en het hout zeer taai, de takjes echter zijn zeer buigzaam en met wit merg gevuld. De bloemen zijn wit tot geel van kleur en ruiken zoet. De vruchten zijn blauw-zwart van kleur . Opgelet: niet rijpe bessen en bladeren van de gewone vlier zijn giftig, ook de niet rijpe bessen van de trosvlier . Dus nooit voor consumptie gebruiken! Het hout van oude vlieren is één van de hardste houtsoorten en werd gebruikt voor het maken van allerhande machines. Ook beeldhouwers gebruiken het als vervangmateriaal voor ivoor, het wordt zwartgeverfd als ebbenhout. Er werden van de vliertakken ook fluitjes gemaakt. De takken werden ook gebruikt als wichelroede om wateraders en ongunstige plaatsen op te sporen. Fris vlierbloesemdrankje
Bovenstaand mengsel kan diepgevroren worden. Een koffielepeltje van het
diepgevroren mengsel als bodempje in een glaasje champagne of
mousserende wijn zorgt voor een prima en uiterst verfrissend”
aperitiefje, wil men een iets straffer aperitief, dan kan men aan het
geheel nog een scheutje witte rhum toevoegen. Ook als sorbet komt het
mengsel uitstekend tot zijn recht, in een mooi sorbetglas met een beetje
witte rhum overgoten, is dit een feestelijk tussendoortje, en op een
zwoele zomeravond bij onze zomerse barbecue helpt dit laatste om onze
maag even tot rust te laten komen alvorens ons terug op het zwaardere
werk te gooien. Zie ook het artikel over het zelf maken van vlierbessensiroop |
