Inleiding van de reeks: "Niet zo vaak gezien in een collectie"
Ik schrijf reeds geruime tijd artikeltjes. En onderwerpen blijven vinden is niet zo eenvoudig. Liefst pin ik me vast op een schrijftrent of reeks waarmee men je kan vereenzelvigen. Een reeks over reiservaringen. Over een geslacht. In een bepaalde -voorspelbare wijze- opgesteld, zodat de lezer op voorhand weet of hij zich erin terug kan vinden, je noemt maar op. Zo'n rode draad door een reeks vinden is echter niet zo eenvoudig. Meestal zijn er heel wat beperkingen. Zo kan je niet eeuwig blijven schrijven over een reis of over Eén wel bepaald geslacht. Slechts enkele worden succesreeksen. Denk maar aan "Het aards paradijs", of een reeks "Ten huizen van". Wat mij echter ook vooral boeit in het samenstellen van artikels, is dat ik op die wijze me er toe breng tijd vrij te maken voor opzoekwerk. Ik voel me als het ware gedwongen te gaan lezen, te gaan speuren naar informatie en zodoende tijd vrij te maken voor mijn interesse.

Nu wat boeit me zoal... Het onbekende. Vaak zie je planten waarvan je eerder nooit hoorde. Soms mooi, soms speciaal grillig, doch soms gewoonweg aantrekkelijk vanwege hun onbekendheid. En dan lijkt het opzoekwerk eens zo vlot te gaan. Vandaar deze nieuwe uitdaging. "Niet zo vaak gezien in een collectie".

O, ja, voor ik het vergeet, voor wie wellicht iets meer zoekt, dan dat wat ik over diverse plantjes bij elkaar schrijf, vermeld ik de gebruikte informatie onderaan elk artikel.

Niet zo vaak gezien in een collectie - Flickingeria

Flickingeria fimbriata . Een ware ontdekking. Ooit bezocht ik een collega-liefhebber, die terug gekomen van een reis naar Indonesië, enkele planten had meegebracht. Hij bezorgde me ook een bosje bulben die met een lange rizoom met elkaar verbonden waren. Hij had deze planten gekregen van de tuinman van één van de bezochte hotels op Java, in de buurt van Jogyakarta. De plant bloeide niet, doch in Java woekerde hij rond de stam van de boom. De tuinman had hem beschreven als een onkruid en leek te twijfelen of het wel een "angrek" (Indonesische voor orchidee) betrof. Mijn vriend meende evenwel dat deze bulben wel orchideeën moesten zijn.

De planten begonnen al snel aan te groeien. Het moet gezegd, de verzamelde stukken hadden reeds bij aanvang een 10-tal bulben. Na enkele jaren verdubbelde dat aantal zonder probleem. Ik had de plant haastig in een hangpot gestopt. Na korte tijd hadden de wortels zich al vast gezet op en rond de pot. Van heroppotten was direct al geen sprake meer. Het leek er wel op dat je die plant nooit meer van de pot zou kunnen los krijgen. De bulben zaten op een kruipende wortelstok, die bovendien veelvuldig splitste. Aan de basis van de bulben ontwikkelden zich wortels die telkens weer zich leken te willen vasthechten op de dichtbij zijnde vaste structuur.

Op zeker moment wist mijn vriend te vertellen dat zijn plant had gebloeid. Hij had twee verdroogde knoppen gevonden, doch had de bloemen nooit opgemerkt, nochtans bezocht hij dagelijks zijn serre en kon hij het overzien van bloei amper begrijpen... Later bloeide de plant weer, bleek dat de bloem slechts één dag opende. Een Coelogyne-achtige soort dacht hij. Een foto had hij niet genomen. Maar eindelijk werd het mijn beurt om de plant in bloei te krijgen. Ook bij mij bloeide hij slechts één dag, spectaculair, een zeer gefranjerde lip. Een bloem die in de bladvouw, kort gesteeld tegen de bulb aan fel wit af stak tegen de groene blad- en bulbkleur. De terug gekrulde bloembladen waren wel lichtjes roze gevlekt, doch overwegend crème-wit. Een Coelogyne was het niet, maar wat dan wel ? In Indonesië en Maleisië zag ik Dendrobiums met bloemen die vergelijkbare knoppen vormden, doch die gefranjede lip... die bulben met één blad...?  De bloemen lijken vanuit een kleine bladschede te ontspruiten. Er zat niets anders op dan zoeken geblazen. In "Orchids of Java" van J.B.Comber vond ik het antwoord. Flickingeria fimbriata. Men beschrijft daar een 14-tal soorten Flickingeria, wellicht vind je buiten Java nog enkele andere soorten. Maar dat dit een geslacht is, wat ondanks zijn gemakkelijk groeien en volgens het boek weidse verspreiding, slechts in enkele collecties een plaatsje vond, begrijp ik. Slechts één dag bloeien trekt niet zo erg veel liefhebbers aan. De bloemen zijn evenwel erg aantrekkelijk. Behalve de F. fimbriata welke ik dus in mijn eigen collectie heb moet ik het stellen met foto's en beschrijvingen. Doch in het boek staan enkele prachtige soorten. De afbeeldingen van de soorten F. angulata, F. comata, F. luxurians en F. aurieloba spreken zeker ook tot mijn verbeelding. Ze hebben elk een bijzonder gefranjerde lip, bruin, rood, bordeaux en tenslotte goudgeel van kleur. De F. luxurians biedt bovendien zijn bloemen aan in trosjes, wat het geheel nog spectaculairder lijkt te maken.

Als ik stel dat ik graag de vergelijking maakte met Dendrobiums die ik eerder zag wordt dat in het boek ook bevestigd. Een andere vermelding trok ook mijn aandacht. nml. dat de ééndagsbloeiers reageerden op een temperatuursschok. Een zelfde trigger die ook de bloemaanzet geeft bij Dendrobium crumenatum. Zo zouden F. fimbriata en F. aurieloba juist één dag na D. crumenatum bloeien. Andere Flickingeria’s bloeien dan weer zonder aanwijsbare temperatuurstrigger.

Bibliograffie : Orchids of Java, by J.B.Comber; ISBN 0 947643 21 4