|

hulst
|
Ik geniet van de
winter, zoals van alle andere seizoenen. Het is een kwestie van
instelling, denk ik. Iedere periode heeft voor mij haar charme.
Vroeger was de winter ook iets heel speciaals. Telkens als ik ’s winters
buiten ben en de kou om mijn oren klettert, denk ik daaraan. Dan herleeft
die wereld. Zeker als ik ‘evergreens’ als maretakken, dennen, hulst, taxus
en klimop in hun wintergroene tint op mijn wandeling ontmoet. Die
‘evergreens’ doorstaan de winter en symboliseren de wedergeboorte van de
natuur die de eeuwen overleeft.
Hulst
Vroeger, in mijn prille kindertijd, moest ik van mijn moeder op kerstdag
takjes hulst in het park gaan plukken. Ze versierde er de tafel mee. Ik
vond dat een hele onderneming, want niemand mocht dat zien. Ik voelde me
een beetje als een dief in de nacht. Maar… het had wel iets.
De hulst is de enige loofboom die in de winter groen blijft. Zijn
glimmende bladeren dragen een wasachtige jas en blijven daarom lang groen,
ook al staat de boom met zijn pootjes in de sneeuw.
Hulst is een struik die zeker bij het kerstgebeuren hoort. Onze voorouders
hielden met hulst de heksen en ‘het kwade oog’ op afstand.
In de loop der tijden is de hulst dan een loopbaan als cadeau begonnen. De
Romeinen bijvoorbeeld gaven elkaar tijdens hun Saturnaliafeest, op 17
december, hulsttakjes als geschenk.
De Kelten en de Germanen vereerden de hulst als een heilige boom. En dat
was natuurlijk een doorn in de ogen van de christenen. Maar ze konden toch
moeilijk al die bomen omhakken.
Bij de komst van het christendom vertelden ze dan ook weer andere verhalen
over deze stekelstruik.
Zo staat de hulst nu symbool voor het lijden van Christus. De doornen doen
denken aan de kroon van Christus en de rode bessen symboliseren zijn
bloed. Daarom vind je ook vaak hulst op gebak, kerstpapier, servetten en
allerlei gadgets die bij Kerstmis horen.
Aandacht
Eet de rode bessen trouwens nooit op, want dan zou je wel eens vlugger dan
je denkt persoonlijk op de koffie kunnen zitten bij de Germanen en de
Kelten in hun hiernamaalse Walhalla!
|

Klimop bessen |
Klimop
Klimop versierde de Keltische en Germaanse huizen in de winterperiode. Zij
brachten het groen in huis om de goede geesten welgevallig te zijn.
Klimop was ook de evergreen van de Romeinse wijnkoning Bacchus. Hij leerde
de mensen wijn drinken. Natuurlijk kwam er hommeles van, als je teveel van
zijn goddelijke drank naar binnen kieperde. Om katers te voorkomen, kon je
best een klimopkrans op je hoofd zetten. "Glaasje op, klimop op je kop",
was toen de leuze.
Toen de kerk het hier voor het zeggen kreeg duldde ze die heidense
gebruiken niet lang. Tijdens de reformatie waren deze gebruiken met klimop
ten strengste verboden. Het heeft niet mogen baten. Klimop siert nu zelfs
nog kersttafel en staat symbool voor de wedergeboorte. Een nieuw jaar
staat te wachten, elk jaar opnieuw. Ik hoop dat het voor jou een
vriendelijk, kruidig en verrijkend jaar mag zijn.
Daniëlle Houbrechts. Ontdek ze in de boekhandel of op het internet via
www.kruidjes.be .
|