Wat is er leuker dan een dichte haag waaraan ook nog eens prachtige of lekkere vruchten groeien!
Het gaat dan natuurlijk niet om rijke oogst, maar om vrolijke kleuren, vaak samen met prachtige bloei in het voorjaar. Sommige vruchten zijn trouwens goed te verwerken tot lekkere jams en compotes. Ze zitten boordevol vitaminen en pectine. Andere besdragende haagplanten hebben geneeskrachtige eigenschappen en zijn prima voor het maken van thee.

Besdragende haagheesters groeien liefst wat ‘los’ en maar licht gesnoeid. Alleen als het echt nodig is, moet er wel worden ingegrepen. Laat ze voor de rest hun gang maar gaan. De meeste van deze heesters (en kleine bomen) bloeien en geven namelijk alleen vruchten aan takken die in het vorige of hetzelfde jaar zijn gegroeid. Die moeten er dan wel aan blijven. Dat geldt bijv. voor lijsterbes, duindoorn, sneeuwbes en Callicarpa. Die bloeien aan eenjarige takken. Rozen en liguster bloeien aan takken die in hetzelfde jaar zijn gegroeid. Verwanten van de grote fruitsoorten als appel en peer vormen ook vruchten aan zogenaamde kortloten, speciale korte vruchttakjes. Die kunnen dus wat meer snoei hebben, maar dan worden er natuurlijk ook minder vruchten gevormd. Soorten met kortloten zijn o.a. vuurdoorn, kornoelje, meidoorn, sierappel en dwergkwee. Dwergmispels kunnen wel tot heel smalle, strak geschoren hagen worden gevormd. Er is keuze uit vruchtdragende haagheesters voor hoge tot heel lage hagen.

Een rijk assortiment
Prima soorten zijn bijv. de vuuresdoorn (Acer ginnala met roodgroene gevleugelde vruchten), Berberis-soorten met roze, rode of berijpt blauwe ‘bessen’. Chaenomeles (dwergkwee) vormt gele, vaak roods gestippelde ‘appeltjes’ (lekker in jam), Colutea (de blazenstruik) vormt lichtgroene tot roodachtige ‘blazen’, kornoeljes (Cornus-soorten) witte of zwarte steenvruchten (bij Cornus mas zijn ze rood en eetbaar). Bij dwergmispels (Cotoneaster) groeien de bessen in trossen of alleenstaand. Meidoorns (Crataegus) vormen kleine rode ‘kersjes’. Diverse soorten olijfwilg (Elaeagnus) krijgen gele of rode, soms zilverwitte steenvruchten die deels eetbaar zijn. Kardinaalshoeden (Euonymus) hebben roze tot rode vruchten met een oranje zaad (giftig), duindoorn (Hippophae) vormt helder geeloranje eetbare bessen die barsten van de vitamine C. Hulst (Ilex) heeft geen uitleg nodig. De blauwe jeneverbessen (Juniperus) kent ook iedereen. Ligusters vormen zwarte, giftige bessen, bij kamperfoelie (Lonicera) zijn ze rood, oranje, geel of violet en giftig. De Mahonia (mahoniestruik) krijgt blauwberijpte steenvruchten (heerlijk in compote). Sierappeltjes (Malus) zijn rood, geel, oranje of bruin en allemaal eetbaar. De vuurdoorn (Pyracantha) vormt oranjerode, gele of rode bessen. Vlierstruiken (Sambucus) krijgen zwarte, rode of witte bessen in trossen. Lijster- en meelbessen (Sorbus) bieden veel keus: rood, roze, oranje, geel of wit. Sneeuwbessen (Symphoricarpos) vormen witte, lilaroze, soms zelfs parelmoerachtige bessen. Taxus heeft rode, soms ook gele bessen met een giftig zaad. Maar vergeet ook de vele botanische rozen niet, die prachtige (en gezonde: veel vitamine C!) bottels geven.Een haag planten is heel eenvoudig Dat kan in de rij (1) of als ‘losse’ haag (2), waarin de planten versprongen ten opzichte van elkaar staan. Graaf een gleuf (1) of maak twee rijen plantgaten (2). Maak de bodem(s) goed los, meng flink veel organisch materiaal plus wat beendermeel door de uitgegraven grond. Zet met twee man de planten op hun plaats. Een houdt ze rechtop, de ander schept de verrijkte grond in de plantgaten. De grond goed aantrappen rond de wortels. Daarna flink water geven.

Fotobijschrift:Hulst (Ilex) levert een wintergroene haag, met opvallende bessen.