|
Hosta Sky Dancer |
Dat de Hosta in Noord
Amerika zo populair is, is niet alleen te danken aan de bijna
ontelbare cultivars. De extreme winterhardheid is daar ook deels
verantwoordelijk voor. De zeer koude winters in het noorden
verplichten de tuinliefhebbers daar om voor planten te kiezen die
zeer strenge winters kunnen doorstaan. De Hosta is één van de
weinige, goede siertuinplanten die temperaturen van –40°C , en
soms nog lager, kan doorstaan. (Alleen H. plantaginea houdt het
liever op een –20°C) Het is dan ook geen wonder dat veel
Hostaliefhebbers te vinden zijn in Scandinavië, Noord Amerika en
Oost Europa.
Het moet wel gezegd worden dat in dergelijke koude streken meestal
een dikke sneeuwlaag ligt die de vorst aan de grond enigszins
tempert.Bij ons ligt er in de winter meestal geen
sneeuw. Als de vorst hard toeslaat gebeurd dit meestal bij een droge
oost circulatie. In deze omstandigheden kan transportkoude op kale
gronden diep indringen. Deze
perioden van koude worden veelal
afgewisseld met zacht en nat weer. Met deze wisselvalligheid moet men
enkele voorwaarden in acht nemen om onze
Hosta’s ideaal te laten overwinteren. Veel regen is op zich geen
probleem. Zorg wel voor een goede drainage zodat de Hosta’s niet in
het water komen te staan. Dit is ook belangrijk voor Hosta’s die in
potten overwinteren. Het waterschaaltje dat ons in de zomer goede
diensten bewijst, moet zeker weggenomen worden vanaf begin oktober om
wortelrot te vermijden. Hosta’s in potten moeten hoe dan ook buiten
overwinteren. De winterkou is noodzakelijk om het groeiritme van de
Hosta niet te verstoren. De koude periode zorgt voor een noodzakelijke
rust voor de plant. Hosta’s hebben een hekel aan stagnerende en
gespannen lucht. Hosta’s die in een koude serre (een verwarmde is uit
den boze!) of garage overwinteren, hebben daar onvoldoende
luchtcirculatie en gaan in combinatie met andere ongunstige
omstandigheden zoals : te nat, te droog, te grote
temperatuurschommelingen, al gauw rotten.
Wanneer men Hosta’s in de volle grond laat overwinteren, wat nog
altijd het beste is, moet men er op letten dat de neuzen niet bloot
komen te staan. Het ondergrondse gedeelte van een Hosta die al enkele
jaren op dezelfde plaats staat, heeft de neiging stilaan hoger te
groeien. Dit overleven ze wel, maar bij late nachtvorsten in de lente
vriezen de reeds in groei zijnde delen van de plant af en moet de
plant van meet af aan opnieuw beginnen. Dit kan men verhelpen door de
blote neuzen te bedekken met een dun laagje goed verteerde compost of
potgrond.
|
neuzen die uitlopen in het voorjaar |
Net genoeg om de groeipunten niet meer
zichtbaar te laten zijn. Wanneer een neus enkele centimeters (2 tot 4
cm ) onder de grond zit, vriest bij een late nachtvorst alleen af wat
reeds boven de grond zit. De vorst kan zo laat op het seizoen niet
meer zo diep in de grond dringen. Op die manier kan de plant uit de
oorspronkelijke neus verder groeien. Dat komt het formaat van het blad
ten goede. Wanneer een Hosta zijn reserve moet aanspreken, vormt de
plant meer scheutjes dan normaal voorzien was, maar deze zijn dan wel
een stuk kleiner.
Voor de rest is de Hosta een langlevende vaste plant die weinig eisen
stelt.
Veel succes. |
